uyuyabilseydim başka türlüydü

bir şeyle ilgilenmezsen güzelleşmez diye tekrarlayıp duruyorum içimden ve bilin bakalım neyden bahsediyorum.

çok soğuk. acıtıyor soğuk. kar mı yağacak acaba? 

okuduğum bazı şeylerden sonra içimde bir üzüntü duyuyorum. bazen keşke filan diyorum. kızıyorum sonra kendime, ne keşkesiymiş. olabilecek şeyler vardı, işte yine: ilgilenmek gerekirdi. öncelik meselesi mi dersiniz? zamansızlık diye bir şey yok çünkü uzun vadede, biliyorum. nereden? demeyin ama. kimse sorular sormuyor ki düşüneyim. unuttum düşünmeyi. neden? mi diyeceksiniz: ilk cümleye yönlendirildiniz. düşünseydim belki demezdim keşke. kalemim kayboldu. gitti mi dersiniz? gelmez artık derim ben. kalemim olsaydı yazardım. kafamdakileri dinlerdim, anlardım. insan çünkü düşününce anlıyor. bu sefer biliyorum bunu, eminim. dilerseniz tarih ve yer verebilirim. bu sırada yazmakla düşünmeyi birbirinin yerine kullandığımı fark ettiyseniz eğer: evet, bildiniz.

içimde telafisiz üzüntüler var.